Այսօր Մոսկվայում կան մի քանի տասնյակ սրճարաններ, բայց առաջին նման հաստատությունը «coffee bean>>-ն է, որը բացվել է 1996 թ. ՝ մետրոյի «Կուզնեցկի մոստ» կայարանի մոտ: Այս սրճարանում դուք կարող եք ընտրել խմիչք յուրաքանչյուր ճաշակի համար, մի քանի տասնյակ դիտումների ցանկից: Սրճերից հիմնականում ընտրում են Ռաֆ սուրճը:Ինչով է հայտնի այս ըմպլիքը:Հիմնական պատճառն այն է, որ հենց այստեղ էր, որ 20 տարի առաջ սկսվեց Րաֆֆի սուրճի պատմությունը, որն այժմ կարելի է խմել գրեթե ցանկացած սրճարանում:: Այսպիսով, ավանդական Րաֆֆի սուրճ պատրաստելու համար վերցրեք էսպրեսսո, վանիլային շաքար և սերուցք, բայց կարող եք նաև փորձարկել, ինչը հաճախ արվում է: Այսպիսով, էսպրեսսոյի փոխարեն, դուք կարող եք վերցնել թուրքական կամ ծայրահեղ դեպքում լուծվող: Սերուցքի դեպքում կրեմը փոխարինվում է կաթով: Եթե ​​պահածոյացված շաքար ունեք համեմունքներով, այն կարող է այլընտրանք լինել վանիլինի համար:

ռաֆ կոֆեն ներկայում

Ռաֆ սուրճը էսպրեսսոյի, վանիլային շաքարի և սերուցքի յուրօրինակ համադրություն է: Երբ հաստատության կանոնավոր այցելուն չկարողացավ գտնել այնպիսի ըմպելիք, որը կբավարարի նրա ճաշակի նախասիրությունները, նա առաջարկեց համատեղել վերը նշված բաղադրիչները: Այս ըմպելիքը ըստ նրա ճաշակի էր, և Ռաֆայելի ընկերները, այսպես կոչված, փեսացու այցելուները, սկսեցին հարցնել մատուցողներից «Ռաֆուի պես սուրճ»: Ժամանակի ընթացքում սուրճի ըմպելիքի անունը վերափոխվեց սուրճի գավազան: Ամենից հաճախ ձեզ սպասարկելու են Րաֆֆ սուրճ կապուչինո գավաթում, դա պայմանավորված է նրանով, որ այդ ըմպելիքների մի բաժնի ծավալը 120 մլ է: Երբեմն թափանցիկ բաժակները օգտագործվում են ռաֆլի սուրճի համար, որոնք ծառայում են լատտեի դիմահարդարմանը: Սուրճի խմիչքը զարդարելու համար `օգտագործելով դեկորատիվ գագաթ:

Դասական ռաֆ սուրճի բաղադրատոմսը

Բաղադրությունը էսպրեսսո — մեկ բաժին (35 մլ)
Վանիլային շաքար — 5 գրամ
Շաքարի ավազ — 5 գրամ
Սերուցք (ճարպի պարունակություն 11%) — 100 մլ:

Նախ, կրեմը լցնել կաթսայի մեջ, լցնել շաքարավազ (վանիլ և շաքարի ավազ): Սուրճի մեքենայի միջոցով էսպրեսսո պատրաստելը: Ավելացնել սերուցք և շաքար: Ամեն ինչ ծամեք օդային փրփուրի մեջ: Մենք միանշանակ տաքացնում ենք գավաթը սուրճի զամբյուղի համար: Պատրաստ սուրճը ձեր սրտով զարդարում է: Ժամանակն է վայելել սուրճի եզակի համն ու համեղ բույրը: Բարի ախորժակ

Ես  մի  հեքիաթ  գիտեմ,  որն  ուզում  եմ  քեզ  նվիրել:
Լինում  է,  չի  լինում  մի  փոքրիկ  գյուղում  մի  մարդ  է  լինում:  Նա ջրավաճառ է  լինում:  Այդ  ժամանակներում  ջուրը  ծորակից  չէր  հոսում.  այն  հանում  էին  կամ  ջրհորների  խորքից,  կամ  էլ  վերցնում  էին  խորը  գետից:  Նա,  ով  չէր  ուզում  ինքնուրույն  ջուր  որոնել,  ստիպված  էր  այն  առնել  ջրավաճառի    կավե  մեծ  կուժերից:  Նրանք  շրջում  էին  գյուղից  գյուղ՝    հետները  տանելով  անգին  հեղուկը:
  Մի  ան. ամ,  առավոտյան  կուժերից  մեկը  ճա.  տվեց,  ու  ջուրը  սկսեց  կաթել  ա.բո. ջ  ճանապարհին:  Երբ  ջրավաճառը  հասավ  գյուղ, գնոր.ներն  ամեն  ան.ամվա  պես  տասը  մետաղադրամով  առան  աջ  կուժի  մի.ի  ա.բո.ջ  ջուրը,  և  մ.այն  հինգ  մետաղադրամ  տվեցին  այն  կուժի  ջրին,  որը  լի.ն  էր  կիսով  չափ:
Նոր  կուժ  առնելը  շատ  թանկ  կնստեր  ջրավաճառի  վրա,  այդ  պատճառով  նա  որոշեց  ճանապարհն  անցնել  արագ՝    վնասի  չափը  նվազեցնելու  համար:
Երկու  տարի  շարունակ  տղամարդը  ջուր  էր  տանում  գյուղ  և  ստանում  իր  տասնհինգ  մետաղադրամը:
Մի  անգամ  նա  գիշերն  արթնացավ  կամացուկ  ձայնից:
—  Է՛յ…է՜յ:
— Ո՞վ  կա  այստեղ,-հարցրեց  տղամարդը:
—  Ես  եմ:
Ձայնը  գալիս  էր  ճաքած  կուժից:
— Ինչո՞ւ  դու  ինձ  արթնացրիր  այս  ժամին:
—  Ինձ  թվում  է՝    եթե  ես  քեզ  հետ  խոսեի  օրը  ցերեկով,  վախը  քեզ կխանգարեր  ինձ  հետ  խոսել…Իսկ  ինձ  հարկավոր  է,  որ  դու  ինձ  լսես:
— Ի՞նչ  ես  ուզում:
-Ես  ուզում  եմ քեզնից  ներողությունխնդրել:  Ճաքը,  որից  ջուրը  հոսում  է,  առաջացել  է  ոչ  իմ  մեղքով:  Բայց  ես  գիտեմ,  թե  այն  որքան  է  քեզ  վշտացրել:  Ամեն  օր,  երբ  դու  հոգնած  հասնում  ես  գյուղ  և  իմ  բերածի  դիմաց  ստանում  ես  ուղիղ  կես  գին,  քիչ  է  մնում  ես  պայթեմ    արցունքներից:  Ես գիտեմ,  որ  դու կարող  ես  ինձ  նոր  կուժով  փոխարինել  կամ  էլ  շպրտել,  բայց,  մեկ  է,  դու  ինձ  չես  շպրտում:  Դրա  համար  ես  ուզում  եմ  շնորհակալություն հայտնել  և  մեկ  անգամ  ևս  ներողություն  խնդրել  քեզանից:
—  Զավեշտ  է,  որ  դու  ինձնից  ներողություն  ես  խնդրում,-  քրթմնջաց  ջրավաճառը:  Առավոտ  շուտ  մենք  երկուսով  զբոսանքի  կգնանք:  Ես  ուզում  եմ  քեզ  մի  բան  ցույց  տալ:
Ջրավաճառը  նորից  ընկղմվեց  քնի  մեջ  մինչև  լուսաբաց:  Երբ  հորիզոնին  երևաց  արևը,  նա  վերցրեց  ճաքած  անոթն  ու  ուղղվեց  դեպի  գետը:
-Նայի՛ր,-ասաց  նա  հասնելով  մի  տեղի,  որտեղից  երևում  էր  ամբողջ  քաղաքը:  Ի՞նչ  ես  դու  տեսնում:

—  Քաղաք,-պատասխանեց  անոթը:

—  Էլ  ի՞նչ  ես  տեսնում,-  հարցրեց  տղամարդը:

—  Չգիտեմ…:  Ճանապարհ,-կասկածելով  ասաց  կուժը:

-Ճի՛շտ  է:  Իսկ  հիմա  նայիր  արահետին:  Ի՞նչ  ես  տեսնում:

—  Ես  տեսնում  եմ  չոր  հող  և  քարեր՝  ճանապարհի  աջ  կողմում  ու  ծաղիկների  շարք՝    ձախ  կողմի  վրա,-  ոչ  այնքան  վստահ  ասաց  կուժը՝    չհասկանալով,  թե  ինչ  է  իրենից  ուզում  իր  տերը:

—  Տարիներ  շարունակ  ես  անցել  եմ  այս  ձանձրալի,  անուրախ  ճանապարհով,  ջուր  եմ  տարել  գյուղ  և  երկու  կուժի  ջրի  դիմաց  ստացել  նույն  մետաղադրամները…  Բայց  մի  անգամ  ես  նկատեցի,  որ  քեզ  վրա  ճաք  է  առաջացել,  և  ջուրը  քչանում  է:  Քեզ  նոր  կուժով  փոխարինել  ես  չէի  կարող,  բայց  իմ  գլխում  ուրիշ  գաղափար  ծնվեց.  ես  գնեցի  գույնզգույն  ծաղիկների  սերմեր  և  ցանեցի  դրանք  ճանապարհի  երկու  կողմերում:  Ամեն  անգամ,  երբ  ես  անցնում  էի  այդ  ճանապարհով,  քեզնից  հոսող  ջուրը  ոռոգում  էր  արահետի  ձախ  կողմը:  Այդպես  առաջացավ  այս  գեղեցկությունը:

Ջրավաճառը  դադար  տվեց,  նայեց  իր  հավատարիմ  կուժին  ու  հարցրեց.  «Եվ  դո՞ւ  ես  ինձնից  ներողություն  խնդրում:  Մի՞թե  նշանակություն  ունեն  այն  մի  քանի  ավել  մետաղադրամները,  երբ  քո  շնորհիվ,  քո  ճաքի  շնորհիվ  իմ  ճանապարհը  զարդարում  են  այս  վառվռուն  ծաղիկները՝    ուրախություն  պարգևելով  իմ  աչքերին:  Այդ  ե՛ս  պետք  է  քեզ  շնորհակալություն  հայտնեմ  քո  սքանչելի  ճաքի  համար:

Ես  հուսով  եմ,  ավելի  շուտ՝    համոզված  եմ,  որ  դու  հասկացար,  թե  ինչու  եմ  քեզ  նվիրում  այս    հեքիաթը:

Առաջադրանքներ:

1. Բացատրի՛ր հեքիաթի վերնագիրը: Նույն վերնագրով գրի՛ր ստեղծագործական աշխատանք, որտեղ արտահայտի՛ր քո մտքերը սիրո, ընկերության, նվիրվածության, հոգատարության մասին:
   Այս պատմվածքը, ուներ շատ իմաստներ և տալիս էր մեզ խրատներ։ Պատմվածքը սովորեցնում էր, որ պետք է միշտ հավատարիմ լինել նրանց, որոնց հետ մենք ճանապարհ ենք անցել, պետք է հավատարիմ լինենք մեր ընկերներին և երբեք չփոխարինենք ուրիշների հետ։ Սովորեցնում էր, որ երբեք չպետք է մեր ունեցածը անպետք համարել և դեն նետել, մի գուցե այն մեզ օգնի դժվարին պահին։ Գյուղացի մարդը իր ընկերոջը՝կուժին դեն չէր նետել, կուժը ճաքել էր, բայց նա ամեն օր գյուղից-գյուղ էր տանում նրան։ Ճանապարհին այդ ճաքած կուժը մեծ գործ էր անում, նա ջրում էր ծաղիկներին և նրանց կյանք էր պարգևում։
   
2. Պարբերության մեջ կետերի փոխարեն գրիր համապատասխան տառը: Մի  անգամ,  առավոտյան  կուժերից  մեկը  ճաք  տվեց,  ու  ջուրը  սկսեց  կաթել  ամբողղ  ճանապարհին:  Երբ  ջրավաճառը  հասավ  գյուղ, գնորդներն  ամեն  անգամվա  պես  տասը  մետաղադրամով  առան  աջ  կուժի  միջի  ամբողջ  ջուրը,  և  միայն  հինգ  մետաղադրամ  տվեցին  այն  կուժի  ջրին,  որը  լիքն  էր  կիսով  չափ: 

Հատված 3-րդ ճյուղից