Այս նյութով ներկայացնում եմ իմ կատարած աշխատանքները հայոց լեզու և գրականություն առարկաներից։

Հայոց լեզվի առաջադրանքներ

Գրականության առաջադրանքներ

Գրականության բաժին

Ստեղծագործական աշխատանքներ

,,Այս ձգձգվող արձակուրդը,,

Ընթերցումներ

,,Սասնա ծռեր,, էպոս (հատված)

Նախագծեր

,,Խոսուն նկարներ. մի լուսանկարի պատմություն,,

1. Գտեք 12,24 և15 թվերի միջին թվաբանականը:
   17
   
2. Գտեք 3 5/7 կոտորակի գրությունը անկանոն կոտորակի տեսքով:
   26/7
   
3. Գտիր թիվը, որի 2/3 մասը հավասար է 5/6:
   5/4
   
4. Գտեք հավասարումների համակարգի արմատները`

x-y =4

xy=5

x1=5 x2=-1

    5. Թվաբանական պրոգրեսիայում а, = 69 և Տ₁₀֊ը հավասար է  հաջորդ  20 անդամների գումարին: Գտեք պրոգրեսիայի տարբերությունը:
D=-2

    6. 243 և 1 թվերի միջև տեղադրեք 4 թվեր, որոնք տրված թվերի հետ կազմեն երկրաչափական պրոգրեսիա:
243,81,27,9,3,1

    7. ABC եռանկյան մեջ AC= 5 սմ, մյուս 2 կողմերի գումարը 7 սմ է, իսկ Cos<BAC=4/5:

ա/ Գտեք եռանկյան փոքր կողմի երկարությունը:

բ/ Գտեք եռանկյան մակերեսը:

գ/ Գտեք եռանկյանը  ներգծած շրջանագծի շառավիղը:

8. Շրջանագծի լարի երկարությունը 12 սմ է և ձգում է 60°-ին հավասար

աղեղ: Գտեք աղեղի երկարությունը:

9. Երկու բրիգադներ միաժամանակ սկսեցին փորել 225 մ երկարության

թունելը, շարժվելով իրար ընդառաջ: Հայտնի է, որ առաջին բրիգադը

մեկ օրում 1/2 մ ավելի է փորում քան երկրորդը:

ա/  Քանի՞ մետր էր փորում երկրորդ բրիգադը 1 օրում, եթե նրանք

հանդիպել են փորելը սկսելուց 50 օր հետո:

բ/ Քանի՞ տոկոսով ավելի էր փորում առաջին բրիգադը մեկ օրում:

10. Երկու պոմպ աշխատելով միասին լողավազանը դատարկում են 12

ժամում: Եթե ավազանի կեսը դատարկվեր միայն առաջին պոմպով,

իսկ երկրորդ կեսը միայն երկրորդով, ապա ավազանը կդատարկվեր

25 ժամում: Քանի՞ ժամում կդատարկվեր ավազանը միայն առաջին

պոմպով, եթե հայտնի է, որ այն ավելի արագ է դատարկում քան

երկրորդը:

Շուտով կբոլորի 2 ամիսը, ինչ բոլորս մեկուսացված ենք մեր տներում: Չարաբաստիկ հիվանդության մասին տեղյակ էին բոլորը, բայց ոչ-ոք չէր կարող պատերացնել, որ այն կխլի մեզնից շատ ժամանակ, և կդառնա հազարավոր մարդկանց մահվան պատճառ։ Լրատվական նորություններին հետևելը, դարձել է մեր ընտանիքի առօրյայի մի մասը։ Արդեն այդքան սարսափազդու չեն վարակակիրների թվերը, որքան որ վարակի հետևանքով զոհերի թիվը։ Մեր ընտանիքը նույնպես հետևում է կանոններին՝ հնարավորինս մնալով տանը, չնայած կարոտում ենք մեր ընկերներին, հարազատներին և մեր չքնաղագեղ քաղաքը։ Մեկուսացման ընթացքում ժամանակը հետաքրքիր անցկացնելու համար դիտում եմ արտասահմանյան ֆիլմեր, զբաղվում դրանց վերլուծությամբ։ Հուսամ, որ այս ամենը կավարտվի հնարավորինս շուտ, և մենք կվերադառնանք մեր բնականոն կյանքին։

Каждый раз я с интересом читаю данное высказывание. Оно заставляет меня задуматься .
Каждый из нас приходит в этот мир, чтобы сыграть свою роль, отведённую ему судьбой. Кто-то делает великие открытия, кто-то создаёт великие произведения искусства,кто-то спасает животных, кто-то помогает сиротам.Мы играем огромную роль с судьбе людей, которых встречаем на своём пути,так же как и они играют огромную роль в нашей жизни.
Каждый человек в обществе имеет свою социальную  роль . Но и эту роль можно сыграть по-разному. Кто-то может  жить «не своей жизнью», а жить напоказ,одевая «маску»,скрывая истинного себя. Кто-то ,наоборот,быть чересчур открытым ,озарять всех вокруг своим светом.
Вся наша жизнь — спектакль, а значит люди играют роли в этом спектакле «жизнь».И самое главное ,на мой взгляд ,играть достойно,прожить достойно свою жизнь .

Русский писатель Антон Павлович Чехов был очень скромным человеком. Он не любил торжественных собраний, поздравлений, произносимых книжно и долго, не любил, когда кто-нибудь начинал его хвалить. Обычно в таких случаях он, рассерженный, уходил. Но однажды, когда его хвалили, он был весел, и это не было ему неприятно, потому что слова, сказанные людьми, были простые и искренние. Это произошло так. Антон Павлович вместе со своей сестрой Марией ехал в поезде. Рядом с ними сидели двое мужчин и разговаривали. На станции один из них вышел из вагона и купил новый журнал, в котором был помещен рассказ Чехова. – Чехов – мой любимый писатель. Читали ли вы что-нибудь из его произведений? – сказал он, обращаясь к Антону Павловичу. – Гм… Когда-то… – неопределенно ответил Чехов. – Советую прочитать! Другой пассажир, одетый в черный костюм, тоже вступил в разговор и начал хвалить Чехова: – Это один из лучших писателей. Рассказы, написанные им, маленькие, а прочитаешь внимательно, подумаешь – и открывается широкая картина русской жизни. Он вам нравится? – Гм… Не знаю, – опять ответил Антон Павлович. Мария улыбнулась и посмотрела на брата. Чехов, не узнанный этими людьми, был спокоен, только глаза его смеялись. Пассажиры продолжали начатый разговор. – Чехов – врач. Он был бы очень хорошим доктором, если бы не был писателем. В Мелихове, где он теперь живет, он бесплатно лечит всех и дает лекарства. – Да, он хороший человек, – сказал мужчина в черном костюме. – Вы слышали, что недавно открылись школы, построенные Чеховым для крестьян? Любят его люди, и он любит и знает людей, поэтому рассказы, написанные им, так хороши … 45 И долго еще пассажиры говорили о Чехове, о его произведениях. Антон Павлович сидел, слушал, покашливая, этих случайно встреченных людей и говорил непонятное «гм …, гм». Мария очень хотела открыть им правду. Она тихо сказала: – Антон, скажи им, кто ты. – Гм…, – ответил он и покачал головой. – Ну, Антон, – просила она брата. Но он как будто не слышал ее. Она замолчала и только иногда, слушая пассажиров, тихо говорила: – Скажи… Скоро должно было кончиться это совместное путешествие. Мария попросила брата: – Разреши мне сказать им, что ты Чехов! Он посмотрел на нее смеющимися глазами и отрицательно покачал головой. На следующей станции пассажиры вышли из вагона, так и не узнав, что они говорили с Чеховым и что в русской литературе есть хороший и интересный писатель Антон Павлович Чехов, произведения которого ему надо прочитать.

Ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովը շատ համեստ մարդ էր .Նա չէր սիրում հանդիսավոր հավաքույթները, շնորհավորանքները, գիրք արտասանելով և երկար ժամանակ չէր սիրում երբ ինչ-որ մեկը սկսում էր գովաբանել նրան: Սովորաբար նման դեպքերում նա, զայրացած, հեռանում էր .Բայց մի անգամ, երբ նրան գովաբանում էին, նա ուրախ էր, և դա նրա համար տհաճ չէր ,քանի որ մարդկանց կողմից արտասանված խոսքերը պարզ էին և անկեղծ: Դա պատահեց այսպես: Անտոն Պավլովիչը քրոջ հետ Մարիայի գնում էր գնացքով: Երկու մարդ նստած էին նրանց կողքին և խոսում էին: Կայարանում նրանցից մեկը դուրս եկավ մեքենայից և գնեց նոր ամսագիր,որում տեղադրված էր Չեխովի պատմությունը: — Չեխովը իմ ամենասիրելի գրողն է: Դուք ինչ-որ բան կարդացե՞լ եք նրա գործերից: Նա ասաց ՝ դիմելով Անտոն Պավլովիչին: «Հա՛մ … Մի անգամ …», — չհամոզված պատասխանեց Չեխովը: — Ես խորհուրդ եմ տալիս կարդալ: Սև կոստյում հագած ևս մեկ ուղևոր նույնպես ներս մտավ: զրույցի ընթացքում և սկսեցին գովաբանել Չեխովին. — Սա լավագույն գրողներից մեկն է: Նրա կողմից գրված պատմություններ փոքր, բայց ուշադիր կարդացեք, մտածեք դրա մասին — և բացվում է ռուսական կյանքի լայն պատկեր: Դու հավանում ես նրան «Ի Umմ … Ես չգիտեմ», — կրկին պատասխանեց Անտոն Պավլովիչը: Մարիան ժպտաց և նայեց եղբորը: Չեխով, չճանաչված այս մարդիկ հանգիստ էին, միայն նրա աչքերը ծիծաղում էին: Ուղևորները շարունակեցին զրույցը: — Չեխովը բժիշկ է: Նա շատ լավ բժիշկ կլիներ, եթե չլիներ գրող .Մելիխովում, որտեղ այժմ նա ապրում է, Բուժում է բոլորին և դեղեր տալիս: «Այո, նա լավ մարդ է», — ասաց սևազգեստ տղամարդը: կոստյումը — Լսե՞լ եք, որ վերջերս կառուցվել են դպրոցներ Չեխովի կողմից գյուղացիների՞ համար: Մարդիկ սիրում են նրան, և նա սիրում է և գիտի մարդկանց, հետևաբար, նրա կողմից գրված պատմությունները այնքան լավն են … Եվ երկար ժամանակ ուղևորները խոսում էին Չեխովի մասին, նրա գործերի մասին: Անտոն Պավլովիչը նստեց, հազաց լսում էր այս հանդիպած մարդկանց և տարօրինակ ասում «հա …, հա»: Մարիան իսկապես ուզում էր ճշմարտությունն բացահայտել : Նա մեղմ ասաց. — Անտոն, ասա նրանց, թե ով ես դու: «Հըմ …», — պատասխանեց նա և սեղմեց գլուխը:«Դե, Անտոն», — հարցրեց նա եղբորը: Բայց նա կարծես չէր լսում նրան: Նա լռեց և միայն երբեմն լսելով ուղևորներին ՝ նա հանգիստ ասում էր — Ասա ինձ … Շուտով ավարտվեց այս համատեղ ճանապարհը: Մերին հարցրեց եղբորը. — Թույլս տուր ինձ ասեմ, որ դու Չեխովն ես: Նա ծիծաղող հայացքով նայեց նրան և բացասական գլուխը շարժեց. Հաջորդ կայարանում ուղևորները դուրս եկան մեքենայից, չիմանալով, որ նրանք խոսել են Չեխովի հետ, և որ ռուս գրականության մեջ կա լավ և հետաքրքիր գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխով, որի գործերը նա կարդալու կարիք ունի:

Ամեն անգամ մեր ընտանեկան ալբոմը թերթելիս մայրիկս պատմում է որևէ լուսանկարի պատմություն: Եվ այդ պատմությունները դառնում են իսկական հուշագրություններ: Այդ լուսանկարներից մեկի մասին ուզում եմ պատմել: Մորական պապիկս ու տատիկս ծնվել են Թեհրանում:1946 թվականին նրանք շատ հայրենադարձների վերադարձել են հայրենիք` Հայաստան։ Այս լուսանկարը արվել է 1975 թվականին Հաղթանակի անվան  զբոսայգում։ Մայրս պատմում է, որ այն ժամանակ Հայաստան այցելողները անպայման լուսանկարվում էին Մայր Հայաստան հուշարձանի մոտ: Լուսանկարում ամենափոքրը  մայրս է՝ մեկ տարեկան հասակում։ Կինը, ով գրկել է մորս, տատիկս է՝ Մարիամը։ Գլխարկով տղամարդը պապիկս է՝ Թովմասը։ Տատիկիս կողքին կանգնածը կինը մայրիկիս հորաքույրն է՝ Ծաղիկը։ Հորաքրոջ կողքին նրա ամուսինն է՝ Երեմիան։ Նրանք նույնպես Թեհրանից էին և հյուր էին եկել` նշելու մայրիկիս մեկամյակը։ Շարքի վերջում կանգնած տղամարդը պապիս ավագ եղբայրն է՝ Սուքիասը։ Նրանցից միայն մայրս է մեզ հետ: Մորս պատմելով մեծ գերդաստան ենք ունեցել` բարի ավանդույթներով, հյուրընկալությամբ:

1. Գտեք 306*207 արտադրյալը:
   63342
   
2. Գտեք հետևյալ  կոտորակներից մեծը՝   1/2 , 2/3 , 3/4 , 4/5 :
   
3. Գտեք միանիշ ամենամեծ թվի և երկնիշ ամենափոքր թվերի գումարը:
   19
   
4. Գտեք թիվը, որը տեղադրելով 31*460 թվի մեջ *-ի փոխարեն կունե-

նանք 9-ի վրա առանց մնացորդի բաժանվող թիվ: 
4 314460։9=34940

      5.Գտիր թիվը, եթե նրա 20%-ը հավասար է 15:
75

      6. Քանի՞  Ժամ է օրվա 1/4 մասը:
6
      7. Գտեք 3m³ b⁴ և  6m⁶b  միանդամների արտադրյալը:
18m^9 b^5
      8. Գտեք  x² -3x +2 եռանդամի վերլուծությունը արտադրիչների:

x^2-3x+2=0
D=b^2-4ac=9-4*1*2=1
x1=2
x2=1

      9. Պատահականորեն հանել են 35-ը չգերազանցող կտրոն: Ինչի՞ է

         հավասար հավանականությունը, որ հանված կտրոնի վրայի թվի

         գրության մեջ կլնի 3 թվանշան:

9/35

        10. Գտեք հավասարման արմատները:

               x² + x – 6=0
                           

         11. Գտեք երկրաչափական պրոգրեսիայի a₁ ֊ և ը   q -ն, եթե
            a₄ – a₂ = 18,  a₅ – a₃ = 36
a1=3 q=2

          12. Լաստը գետի հոսանքով 9 ժամում անցնում է 18 կմ, իսկ   նավակի արագությունը չհոսող ջրում 8կմ/ժ է:    

ա/ Քանի՞ ժամում նավակը 18 կմ-ը կանցնի գետի հոսքի հակառակ

ուղղությամբ:

բ/ Քանի՞ կմ ավելի կանցնի նավակը լաստից գետի հոսքի ուղղությամբ 3

ժամվա ընթացքում:

18։9=2կմ/ժ
3*2=6կմ
3*8=24կմ
24-6=18կմ

 Պատմության մեջ առաջին անգամ փոշին հավաքելու  մեքենան ստեղծվել է 19-րդ դարի վերջին:  Որպեսզի այն կառավարվեր, անհրաժեշտ էր երկու մեծ տղամարդկանց միջամտությունը, քանի որ նրանցից մեկը պետք փուքսը փչեր, իսկ մյուսը պետք է քաշ տար խողովակը: Սրա հետ մեկտեղ  փոշին չէր հավաքվում, փչում էր դեպի կողքերը: Այս գաղափարը որոշեց կատարելագործել ինժեներ Հյուբերտ Սեսիլ Բուտը 1901 թվականին: Նրա փոշեկուլը արդեն չէր փչում փոշին, այլ ներքաշում էր հատուկ փոշեհավաքիչ ֆիլտրի մեջ: Փոշեկուլի վակուումային պոմպի հզորությունը հինգ ձիաուժ էր  և աշխատում էր բենզինով: 
Առաջին օրինակը  բավականին ծանրաշարժ էր  և շատ աղմուկ էր բարձրացնում,  այդ պատճառով փոշեկուլը աշխատանքի ժամանակ, որպես կանոն, մնում էր դրսում,  պատուհանից ներս  մտցնում էին  միայն խողովակը, որը պետք է ներքաշեր փոշին:
   Ուեսթմինսթերյան աբբայությունը  հատուկ 1902 թվականին ձեռք է բերում Բուտի փոշեկուլը, որպեսզի նախքան Էդվարդ 7-րդի թագադրումը` մաքրեն գորգը: Նման գովազդից հետո հաջողության նոր ուղղությունը երաշխավորված էր:
 Դրանից միանգամից օգտվեցին մրցակիցները: Շուտով նրանք առաջարկեցին փոշեկուլի ավելի հավաք տիպար, որն աշխատում էր էլեկտրական եռաֆազ շարժիչով: Էլեկտրական շարժիչի ներդրումը դարձավ շատ կարևոր իրադարձություն փոշեկուլի զարգացման պատմության մեջ, այն լուծեց  սարքը տանը օգտագործելու խնդիրը. աշխատում էր  ցածրաձայն և արդեն բենզինի այրումից բանեցված գազ  չէր արտանետում:
1908 թվականին ամերիկյան W. H. Hoover Company ընկերությունը թողարկեց փոշեկուլի հավաք տիպար՝ tin model անվանումով, որը կշռում էր 20կգ (համեմատության համար նշենք, որ մրցակիցների փոշեկուլները կշռում էին 50կգ):

Փոշեկուլը նման էր ցինկապատ շրջված դույլի, որին հարմարեցված էր փայտե բռնակ: Բռնակի տակ ամրացված էր թանզիֆե  տոպրակ, որը կատարում էր փոշեհավաքող գործառույթ, փոշեհավաքի արտաքին մասը երեսպատված  էր սատինով: Ըստ արտադրողի՝ այս փոշեկուլը ոչ միայն  գերազանցորեն հեռացնում էր փոշին հատակից և հատակաճեղքերից, այլև այն կարելի էր օգտագործել մազերը չորացնելու համար:

 Աքսել Վեններ Գրենը՝ շվեդական Electrolux ընկերության հիմնադիրը, 1912 թվականին առաջարկեց փոշեկուլների մեջ օդային պոմպի փոխարեն օդափոխիչ տեղադրել, դրա արդյունքում կենցաղային տեխնիկայի զանգվածը  14 կգ պակասել է: Բայց պատմության մեջ մտավ փոշեկուլ Model V-ը, որը թողարկվեց 9 տարի անց 1921թ.  հենց սա էլ համաշխարհային հռչակ բերեց ընկերությանը:
 Գործնականում, մինչև 20-րդ դարի վերջը  կենցաղային տեխնիկա արտադրող  բոլոր ընկերությունները պատճենում էին անիվների վրա շարժվող մետաղական մխոցը, որը ճկուն խողովակով միացված էր մի քանի շարժական ագուցումներ ունեցող  ներքաշող խոզանակին:

    Միայն 20-րդ դարի երկրորդ կեսի տեխնոլոգիաները թույլ տվեցին ստեղծել փոշեկուլների նոր տարատեսակություն` լվացող, ներկառուցված, բազմաստիճան զտման համակարգով և ռոբոտ- փոշեկուլներ:
   Հարկ է նշել նաև, որ 2002 թվականին փոշեկուլի պատմության մեջ հայտնվեց նոր գլխավոր, Electrolux ընկերությունը ստեղծեց առաջին ռոբոտ-փոշեկուլը ՝ օգտագործելով արհեստական ինտելեկտի ալգորիթմը՝ «Տրիլոբիթը»: Ռոբոտ-փոշեկուլը բավականին հավաք  է, ունի սկավառակի ձև, ըստ որոշակի ալգորիթմի, այն շրջում է սենյակում, և միևնույն ժամանակ, այն հեշտությամբ կարողանում է ճանաչել անկյունները, պատերը և աստիճանները:
Վերջացնելով մաքրումը՝ փոշեկուլը վերադառնում է լիցքավորման վայր: